di16012018

dinsdag 16 januari 2018

Je bent hier:Home|Columns|Alice Mous|Columns|Alice Mous

Alice Mous

Puur genieten

puur_genieten.jpgIk heb een adresje voor mijn haar en huid gevonden! Na een jaar of 4 heb ik eindelijk weer een plekje voor mezelf gevonden, waar ik even kan ontspannen, waar ik even niet alleen maar mama ben. Wat is dat lekker! Oke het is niet de ideale lokatie, maar de prijs is wel ideaal en daar gaat het toch ook om.

Lees meer: Puur genieten

Pikorde

pikorde.jpgIk ben enig kind en ik heb blijkbaar altijd een te romantisch idee van broers en zussen gehad. Bij een groter gezin zag ik altijd pais en vree onderling. Wist ik veel toen.
Toen ik zwanger van Sam was (mijn 2e) zag ik het helemaal voor me. Twee vrolijk huppelende kindjes in een bloemenwei alias de Von Trappjes van de Sound of Music. Nooit was er ruzie onderling en ze waren knettergek op elkaar. Een paar dagen na de bevalling kwam ik al heel snel met beide benen op de grond. Het bleek helemaal niet zo te zijn. Nick vond Sam niet leuk en als hij al met hem in een bloemenveld zou zijn dan was dat om hem omver te duwen maar zeker niet om met hem te huppelen. Iedere dag was er strijd. Ik heb wel eens gedacht dat als ze `s nachts in bed lagen ze aan het bedenken waren wat ze elkaar de volgende dag weer aan zouden doen. Zonder afgestudeerd te zijn was ik inmiddels wel een volleerd politieagent geworden.

Lees meer: Pikorde

Supertrots op je kinderen

trots_op_je_kinderen.jpgKen je dat gevoel dat je ineens overspoeld wordt door een gevoel van trots? Een gevoel zo groot dat het je naar de keel grijpt en dat je tranen in je ogen krijgt? Dit gevoel kan je op de vreemdste momenten overvallen. Ik heb het bij de Sint intocht als ik zie hoe mijn kinderen vol verwachting staan te wachten, ik heb het in Euro Disney als ik die glunderende koppies zie bij de optochten. Afzwemmen, sportexamens en schooloptredens zijn ook altijd goeie momenten.

Lees meer: Supertrots op je kinderen

Gebroken nachten

slapeloze_nachten_baby.jpgIk dacht altijd dat de eerste paar weken na de bevalling zwaar waren. Ritme vinden, gebroken nachten, nachtvoedingen etc. Maar daar ben ik nu na 2 dochters wel van teruggekomen. Ik heb lange tijd gedacht dat ik pas weer nachtrust kreeg wanneer zij uit huis waren. De jongens sliepen beide bij 4 weken door. Misschien omdat zij flessenkinderen waren?

Kayleigh heeft tot een maand of 13 goed geslapen en toen begon de ellende pas. We wisten niet wat ons overkwam, we hadden ineens een hysterisch gillend kind in de nacht. Alles hebben we geprobeerd. In het begin werkte het nog om haar door de babyfoon toe te spreken, daar was ze van onder de indruk. Voor korte tijd. Daarna iedere keer maar naar haar toe, sussend, flesje water, toespreken, bed ergens anders neerzetten. Toen kregen we de tip om haar te laten huilen en dan steeds na 5minuten naar haar toe te gaan. Hele nachten heb ik op de bedrand gezeten. Het had totaal geen nut om
te gaan liggen want 5 minuten later moest ik er toch weer uit. Het enige resultaat was dat ze steeds harder en langer ging krijsen. Na een aantal weken hebben we deze regel maar laten varen.

Vorig jaar werd Alyssa geboren en die paste zich meteen goed aan..... aan het ritme van haar zus. Daar lagen we dus met 2 hysterica`s. Het beroerde was dat Alyssa ook nog eens bij ons op de kamer lag. Onze opzet was om de meiden samen te laten slapen op 1 kamer. Maar ja met dat geschreeuw van die 2... geen haalbare kaart. Als ik nu smsjes terug lees die ik in die periode aan mijn man heb gestuurd...mijn hart gaat naar mij zelf uit. Wat een wanhoop  sprak daar uit.

Zomaar vanuit het niets besloot Kayleigh om met 20 maanden door te slapen. Wat een rust. Daar lagen we dan in de nacht, wachtend totdat ze weer los zou gaan. Iedere keer als we haar hoorden hoesten dan sloeg ons hart over. Alyssa was standvastiger dan haar zus, zij gaf niet op en ging een tandje harder. Die begon inmiddels `s avonds om 20.30 al en ging "rustig" door tot `s nachts 4 uur. Ik zie mezelf nog zitten, `s nachts om 2.30 knikkenbollend op de bank met een spelende Alyssa op de grond. God zij dank hebben de
jongens er altijd, bij beide meiden, door heen geslapen.

Van pure wanhoop heb ik uiteindelijk mijn oude consultatiebureau maar gebeld. Ik had een hele goede band met en veel vertrouwen in de wijkverpleegster daar. Haar advies? Laat maar brullen, uren lang. Met een kleine week heeft ze door dat de regels anders zijn en dan slaapt ze door. Wat was dat een verademing we "moesten" haar laten liggen en laten brullen. Iemand gaf een echt advies. We hoefden niet meer zelf iets te bedenken, wat toch niet werkte. En het mooiste was ook nog dat we met een week weer zouden doorslapen.

We begonnen op vrijdag en toen sliep ze meteen 5 nachten door. Ze is geen enkele keer wakker geworden. We snapten er niets van, we hadden haar nog niet eens hoeven laten huilen. Maar ja toen kwam nacht 6 en had mevrouw genoeg energie opgedaan met die 5 nachten slapen... Wat vonden we het moeilijk om haar te laten brullen, ik heb zelf ook nog wel eens zitten huilen op de bank. Maar het moest, wilden wij doorslapen dan moesten we nu doorzetten. Daar lagen mijn man en ik dus nachten achter elkaar op de bank
om toch maar iets te kunnen slapen. In onze kamer deden je oren zeer, zo ging ze tekeer.

We zijn nu 4 weken verder en we slapen inmiddels weer in ons eigen bed. Alyssa slaapt nog steeds niet door en kiest nog steeds de meest waardeloze uren uit om wakker te zijn. Tussen 2 en 4 is ze vaak paraat. Maar ik moet eerlijk zeggen, nu we haar laten huilen slaapt ze ook wel nachten door en het huilen is minder hysterisch. Heel langzaam begin ik te geloven dat we de meiden straks samen op een kamer kunnen doen en dat wij ook ooit onze kamer weer voor ons zelf hebben. Nooit gedacht dat ik, moeder van 4, nog zo
met mijn handen in het haar kon zitten en totaal geen idee had wat we moesten doen.

Alice Mous, moeder van 4 kinderen (11, 8, 2 jaar en haar jongste dochtertje is geboren op 19 november 2010)

Lees hier meer columns van Alice Mous

Lees hier meer columns

Ga voor advies bij slaapproblemen met je kindje altijd naar het consultatiebureau. Laat je kindje nooit 'zomaar' urenlang huilen, dit kan schadelijk zijn. Ook de kinderen in deze column zijn tussentijds gekalmeerd door hun ouders.

Volksverhuizing

vakantie_europa.jpgNa 3 jaar van zwanger zijn of net bevallen zijn in de zomer was het eindelijk weer eens tijd om op vakantie te gaan. Nu moet je je voorstellen dat ik een "luxe all in resort-type" ben en Chris een "basic in een tentje-type" is. Vakantie betekend voor mij met het vliegtuig buiten Europa zitten maar Chris gaat net zo lief met de auto Europa in. Het is dan ook
altijd moeilijk om iets te vinden waar we ons beide in kunnen vinden. Ik voer altijd graag het "Als mama het naar haar zin heeft, heeft het hele gezin het naar zijn zin." aan maar daar trapt hij allang niet meer in. Hij komt eerlijk waar met hele mooie plekken in Europa aan. Alleen jammer dat het kampeerplekken zijn. Ik ga echt niet met 4 kinderen in een troosteloze tent zitten. Oja ik was vergeten te vermelden dat Chris graag "Back to Basic" kampeert: koepeltentje zonder enige vorm van luxe zoals gas en stroom. Ik heb dat 1 keer met hem gedaan toen we net een paar weken samen waren en ik ben voorgoed genezen.

Lees meer: Volksverhuizing