zo19112017

zondag 19 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Cindy de Jonge|Gezinsleven

Gezinsleven

Beoordeel dit item
(6 stemmen)
gezinslevenWaar zal ik het in mijn nieuwe column over hebben. Zal ik het hebben over onze eerste vakantie met Reece op de veluwe, waarbij de hele familie om en om met Reece in een draagzak hebben gelopen omdat, mijn kleine man maar niet stopte met huilen en hij over het algemeen de vakantie heeft bepaald. Ryan voor de 3e keer een scheur boven zijn oog viel omdat, meneer van een iets te hoge glijbaan wilde en dat natuurlijk zoals verwacht fout ging. Vertel iets nieuws.


Zal ik mijn column wijden aan mijn eerste bezoekje aan het consultatiebueau, waar ik twee maal op een dag naar toe moest omdat het niet anders kon, volgens de dame achter het loket. S`ochtends met Ryan voor het 2 jaar consult . Ryan die met 12 kilo veel te licht was voor zijn 91 cm lange witte lijfje en s`middags met Reece die met bijna 6 kilo weer te zwaar was. Ok, het is een klein popje met inmiddels maat 68 en een paar spekbeentjes met 4 rollen, maar het blijft een baby. Het is ook nooit goed. Samen 18 kilo. Ik vind het prima en mijn rug ook. Volgens de lieve dame moest ik Ryan maar twee plakken kaas geven op zijn brood. “mevouw hij eet enkelt de korsten”. Geef u dan af en toe roomijs. “mevouw , mijn zoon lust alleen raketjes”. Volle melk? Extra aardappel? Dik worden kan altijd nog.

Zal ik een stukje schijven over Ryan zijn tweede verjaardag op de mooiste zomerdag van het jaar. Bergen met cadeautjes, waar hij niet mee speelt. Hij had natuurlijk nog niets. Een Toy Story taart en zwembaden voor de kids om in af te koelen. Een super gezellige dag en gelukkig had mijn lieve moeder zich opgeofferd om wederom met Reece in de draagzak te lopen met 33 graden. Heerlijk toch z`on warm ventje plakkend op je buik in  de smorende zon. Mama bedankt. Reece heeft last van geclusterd huilen. Jullie ooit van gehoord? Google, misschien herken je het.

Nee, ik ga het hebben over mijn man. De nieuwe keeper van het Nederlands Olympisch Amputatie Team. Ja, mijn man heeft èèn arm en speelt al op selectieniveau voetbal. Beetje sadistisch dat je in het Ampu team maar èèn been mag hebben om te mogen voetballen. Met èèn arm ben je de perfecte keeper. Ons eerste tripje naar Arnhem voor een training zit er inmiddels op en het team is hard op weg een route uit te stippelen naar Brazilie waar in 2014 de paralympics worden gehouden. De weg is nog lang, maar bereikbaar. Zit ik straks mooi op de tribune als een echte Yolanthe met dan gelukkig twee kleintjes die een-blijven-zitten-op-een-stoel-leeftijd hebben bereikt. Een bezoekje aan mijn zus, zwager en nichtje kon niet uitblijven. Met familie aan de andere kant van het land is het mooi meegenomen als je toch in de buurt moet zijn.

Zal ik het hebben over mijn zoektocht naar een baan die nu toch even is uitgesteld vanwege alle lichamelijke en geestelijke ongemakken. Helaas, ik kan het nergens meer over hebben. Maar liefst 35 minuten de tijd heb ik gehad om iets te schrijven over augustus en nu roept de plicht als mama weer. Niet dat Ryan 35 minuten slaapt, maar jullie kennen het wel. Een volle wasmand, emmer sop, vuilnisbak, WC. Ryan roept “mama uit, mammmmaaa” . Zijn middagslaapje zit erop. Reece zal  niet lang op zich laten wachten. Tijd om met mijn mannen de middag in te luiden.

Cindy de Jonge (31 jaar), is per 1 april 2012 werkzoekende. Getrouwd met Rudy, moeder van Ryan (2 jaar) en Reece Raphael (geboren 21 juni 2012)

Lees hier meer columns van Cindy de Jonge

Andere leuke columns:

Test-ster

Mini-Me

Wennen op de basisschool

Altijd checken!

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?

Slaapgebrek door baby: doorbijten maar

Overig:

Overzicht leukste buitenspeelspelletjes

Ga hier naar de zwangerschapskalender

Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan                      
   














      

Gerelateerde items (op tag)

Meer in deze categorie: « Babyblues Modderwater »