ma20112017

maandag 20 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Maaike Boschland

Maaike Boschland (4)

Beoordeel dit item
(5 stemmen)
pasgeboren baby in draagzakWaar zijn de dagen dat ik nog wel eens uitgerust uit mijn bed kwam. Dat ik zonder probleem met een fris gevoel en zonder zwaar gemoed het ochtendritueel met mijn kinderen opstartte. Met grote tegenzin en een hoofd vol watten verlaat ik mijn warme nestje waar ik die nacht al 15x eerder uit ben geweest. De laatste keer was 1,5 uur geleden, dat was de langste keer en tevens mijn diepste slaap. De reden van deze absolute terror in huis? Deze terror, waar we uiteindelijk allemaal onder lijden?
Beoordeel dit item
(7 stemmen)
erfelijk slaappatroon van je kindIk weet nog dat ik ooit dacht dat ik het moederschap wel goed zat bij mij. Niets onzekerheid toen ik mijn eerste kreeg. Nouja, heel soms dan. Maar ik vond het heerlijk om voor hem te zorgen. En hij was over het algemeen een tevreden baby. Hij sliep dan wel niet erg veel, werd lang ’s nachts wakker voor een nachtvoeding. Maar ach, als dat het ergste was.
Beoordeel dit item
(3 stemmen)
ik kan hetJezelf overwinnen vind ik één van de mooiste dingen die je kunt doen in je leven. Dit is dan ook iets dat ik mijn kinderen graag mee geef. Maar of dat lukt is natuurlijk maar de vraag. Want jezelf overwinnen is tenslotte bij uitstek iets dat jezelf moet doen.
Beoordeel dit item
(3 stemmen)
wel of geen hoogbegaafd kindIk wist altijd wel dat ik een slim kind had (vinden niet alle ouders dat van hun kind?). Maar ach, mijn oudste kind is ook slim. Dus dan lijkt het al snel normaal wat je kind kan. Mijn beide kinderen wisten alle kleuren met 2 jaar te benoemen (‘Wat voor kleur broek heb je aan?’ vroeg mijn tante eens aan mijn tweejarige zoontje die nog amper kon praten. ‘Beige’ was zijn antwoord en de blik van mijn tante was kostelijk;).