di16012018

dinsdag 16 januari 2018

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans|De lasten van een man

De lasten van een man

Beoordeel dit item
(12 stemmen)
zwanger met manIk voel enigszins de druk om een keer een column over de vader te schrijven.
Hiervoor heb ik mijn eigen gegronde redenen.
De afgelopen maanden was ik een redelijk vriendelijke en flexibele zwangere, maar bij de laatste loodjes horen ook bepaalde buien in mijn geval.


Enkele voorbeeld hiervan:

Vandaag mocht mijn man uitslapen omdat hij late dienst heeft.
Nu vond ik mijn nesteldrang belangrijker dan zijn rust, dus ben ik druk zwetend het huis gaan poetsen, daar hoorde ook de trap bij en het onder controlle proberen te houden van een kleine ondernemende meid. Dus een hoop gebonk, gewaarschuw en het luide geluid van de stofzuiger.
Nu kwam hij enigszins vermoeid naar beneden, maar kritiek leveren is in mijn stadium niet meer verstandig dus slikte hij zijn vermoeide woorden snel in en vluchtte naar de koffie.

Wanneer hij mij rond ziet draaien voor de spiegel mag hij alleen een compliment geven of een knuffel want anders loopt hij het risico dat er een waterval van hormonen volgt, dus hij lacht lief en loopt rustig achterwaarts de kamer uit alsof hij een woeste leeuwin probeert te ontwijken.

De laatste weken ga ik standaard eerder naar bed dan Ramon, maar als hij zich naast mij probeert te nestelen en snurkend in slaap valt, lig ik klaarwakker te mopperen over hoe vermoeid ik ben en dergelijke "onzin". Ik verwacht een tegenreactie en wil mijn drift op dat moment kwijt.
Weer moet hij slikken en schikken en gaat met zijn kussen maar beneden om op de bank liggen zodat ik weer als een roos in slaap val.

Na een drukke werkdag voor de man ploft hij vermoeid op de bank wanneer de kinderen op bed liggen. Eindelijk rust denkt hij en wil voeltballen gaan kijken. Maar dan volgt de volgende opdracht. Met puppie ogen kijk ik hem aan en vraag of hij mijn voeten wilt masseren, want na een hele dag zijn deze moe en opgezet.
Wederom is er maar een antwoord wat hierop de juiste is. Soms probeert hij er onderuit te komen door het welbekende: "Ja, straks" of " nu even niet."
Ik zie hem hopen "Vergeet, vergeet, ga slapen". Maar nee, na anderhalf uur is "straks" aangebroken en worden en twee voeten op zijn schoot geworpen.
Ook ik snap in mijn toestand dat ik dan eventuele blikken moet vermijden of gewoon lief moet lachen gevolgd door "ik hou van je schat".

Mevrouw wil ook alle kleine klusjes in huis af hebben omdat haar nesteldrang onbedwingbaar is. Om verder gezeur van mij te voorkomen maakt hij de laatste vaak onzinninge klusjes in huis af want voor mij zijn van essentieel belang. Natuurlijk kan er geen baby geboren worden voordat ieder schilderijtje op de juiste plek hangt.

Soms wil ik gewoon ruzie maken en onredelijk zijn, wanneer hij hier niet op in gaat is het niet goed, als hij iets liefs zegt is het niet goed, als hij me ontwijkt is het niet goed. Eigenlijk is niks dan goed. Totdat ik eindelijk kan huilen dan is alles ineens goed. Lekker duidelijk.

Ik duld geen commentaar en uitstel! Maar af en toe zit ik op de bank en kijk ik naar mijn vent en zie ik een lieve papa en een hele lieve man. Want ondanks dat ik op hem mopper en verwijt dat hij niet de zwanger is en geen bevalling hoeft te doen wordt er ook van mijn kant vooral op emotioneel gebied veel van hem geëist. Ook hij vindt het spannend, ook hij wil af en toe verwend worden. De laatste drie maanden is het ikke, ikke, ikke en ik ben me hier wel degelijk van bewust. Het lukt me alleen oprecht niet om dit in bedwang te houden in deze toestand, en wil het soms ook gewoon niet.

Helaas word de man hierin te weinig voorbereid wanneer er twee steepjes te zien zijn, misschien is het maar goed ook.

Maar omdat Ramon niet de enige man is die wellicht zijn tax bereikt maar zwijgt omwille van zijn zwangere vrouw wil ik jullie mannen graag even bedanken.

Bedankt mannen!
We zijn ontzettend blij en gelukkig met jullie want zonder jullie was zwanger zijn nog zwaarder. bedankt dat we op jullie mogen mopperen, dat we bij jullie kunnen huilen ook al snap je niet waar het over gaat (dit doen wij zelf ook niet).
Bedankt voor alle llieve woordjes en kleine gebaren.
Jullie zijn heel waardevol en maken het ouderschap compleet.
En zoals de oosterburen zeggen "was sie liebt das neckt sich" en dat geldt zeker voor een zwangere vrouw.

Miranda Goedemans, moeder van Lucas 5 jaar en Merel 1 jaar en 6 maanden zwanger van haar 3e kindje.

Lees hier meer columns van Miranda

Andere leuke columns:

Afvallen met appelflappen

Modderwater

Doldwaze rit

Maandagochtendstress

Test-ster

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?

Overig:

Overzicht leukste buitenspeelspelletjes

Ga hier naar de zwangerschapskalender

Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan                      
       














      
Meer in deze categorie: « Sexy mama Sophie »