di16012018

dinsdag 16 januari 2018

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans|Oranje koorts

Oranje koorts

Beoordeel dit item
(3 stemmen)
oranje koortsNu Nederland in de ban is van het WK, en overal op straat en in de winkels het oranje er vanaf knalt. Zijn ook de leden van huize Derks bloedfanatiek.

Nu is de familie Derks niet van de vlaggetjes en spandoeken, maar zodra 'we' moeten voetballen is er toch de hele dag een duidelijke sfeer in ons huis te proeven. Uitgelaten, spanning, vreugde, en vooral de kinderen zijn blij, want we mogen dan voor de tv eten! In oranje kleertjes zitten we samen op de bank.

Het volkslied klinkt; samen met de spelers zingen we mee, de kinderen hebben ieder hun eigen versie die natuurlijk klinkt als een klok. “Willemus vahan naasou-we ben ik van duihuitse goed!!”       

En dan gaat het beginnen. Wij zitten op de rand van de bank, Lucas zit als trouwe supporter de eerste 3 minuten uit, en begint vervolgens te vragen praten en te spelen. De meiden zijn allang met iets anders bezig maar dat mag de pret niet drukken. De salontafel staat nog vol lege bordjes want er zou toch maar een goal vallen als ik in de keuken sta! Ook onze hond Ruud vindt heel dit vage gebeuren op tv een geweldig “iets”. Er wordt te weinig op hem gelet tijdens de wedstrijd dus stiekem en stil wordt zijn tong steeds langer en stilletjes likt hij restjes van de borden af.  

De kinderen worden steeds drukker omdat papa en mama allemaal oerkreten door het huis gillen, met een goal wordt heel het huis gek! Gejuich door de ouders, gevolgd door een groot feest van 5 minuten door de kids, want die gaan helemaal los. Wat papa en mama kunnen, kunnen zij natuurlijk veel beter. Rennen, springen, juichen en zingen. En dat wordt dan nog extra gevoed omdat als ze voor ons springen we nog eens extra hard mee juichen.

Het nadeel is nu wel dat door al die feestvreugde de kinderen mega druk zijn voordat ze naar bed moeten. Lucas komt steeds zijn bed uit omdat hij moet “plassen” maar eigenlijk nog de goals professioneel wilt analyseren, net zoals de heren op de bank bij de NOS natuurlijk. Merel spookt op haar kamer rond en duikt nog even de poppenhoek in om vervolgens steeds om water te vragen. Snap ik wel, die keel is kurkdroog van al dat juichen..

Normaal zijn we veel strenger, maar omdat het WK is, en we de oranjekoorts voelen, laten we het gebeuren. Het mag, wij zijn ook uitgelaten. Wij begrijpen ons gedrag nog. Zij snappen wel dat ze gillen om een bal die in een groot net valt.  maar vinden vooral alles eromheen een groot feest.

Een feest is het! Iedere gewonnen wedstrijd is een feest, maar ook zeker de leuke herinneringen die de kinderen hier aan overhouden.

En morgen (zaterdag 5 juli) is het weer zover, dan speelt Nederland de kwartfinale tegen Costa Rica. Helaas is de tijd niet echt kindvriendelijk: 22.00 uur.


Miranda Goedemans, moeder van Lucas bijna 8 jaar en Merel 3 jaar en Sophie, geboren op 10-12-2012

Lees hier meer columns van Miranda

Andere leuke columns:

Voor het eerst naar de basisschool

Ik mis mezelf

Seksuele voorlichting aan kinderen

Uitgekotst en weggejaagd

Traktatiegekte

Controlfreak

Mijn kind wordt gepest

Vacature ouder/verzorger

Maandagochtendstress

Altijd checken!

Recordpoging baby
                     
    














      
   

Meer in deze categorie: « Ochtendspits Ik mis je »