vr19012018

vrijdag 19 januari 2018

Je bent hier:Home|Columns|Romy

Romy (57)

Beoordeel dit item
(1 Stem)
tel tot tienMaagzuur, rugpijn, bekkenpijn, misselijkheid, hoofdpijn… Laten we eerlijk zijn, zwanger zijn is niet één grote roze wolk. Tel daarbij nog alles op wat je niet mag eten en drinken. Maar eigenlijk de vervelendste zwangerschapskwaal, vind ik mijn stemmingswisselingen.

Beoordeel dit item
(6 stemmen)
big mac eten zwangerIk denk heel de dag aan een big mac menu. Heel de dag. Als ik opsta, om 10.00 uur, tijdens de lunch, in de avond, in de nacht… En toch geef ik niet toe aan deze ultieme ‘craving’. Gelukkig is de Mac Donalds aardig ver uit de buurt.
Beoordeel dit item
(1 Stem)
kermisSpringen, vreemde mensen aanspreken, schreeuwen, dansen, lachen… Wij dachten dat we een héle stoere jongen in huis hadden. Maar meneer is bijna twee en die stoerheid bladdert langzaam af. Hij hangt ineens het liefst bij papa of mama. Een ruimte vol mensen? Dat is geen zaal vol publiek meer, maar een slangenkuil waar hij even aan moet wennen.

Beoordeel dit item
(2 stemmen)
controlfreak kindMees krijgt steeds meer zijn eigen karakter. Dat blijkt een buitengewoon vrolijk karakter te zijn, wat natuurlijk erg fijn voor ons is. Uiteraard zijn wij ook uitermate vrolijke ouders, die lachend door het leven gaan. Tot zover de zelfophemeling. Iets wat ik niet herken, is de controlfreak in Mees. Zelf ben ik een onverbeterlijke sloddervos, vergeet ik constant verjaardagen (gelukkig herinnert Facebook me er tegenwoordig aan) en ben ik een huisvrouw from hell. Voordeel is wel dat ik redelijk relaxed door het leven ga, omdat stapels schoenen of een ongeordende boekenkast mij niet veel doen. Sinds de komt van zoonlief zit er veel meer structuur in ons leven (het is nu eenmaal fijn als hij om 17.00 uur eet en om 19.00 uur in bed ligt, voor hem én voor ons), maar nog altijd zijn mijn dagen rommelig en vol afspraken die ook opeens weer verzet kunnen worden. En die dynamiek, daar houd ik van.
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
peuteren“Nie.” “Nee.” “Die!” “Koek!” “Auto!” “Ajaan!” (filmpje van Bassie en Adriaan kijken) Mees is bijna twee, en dat is te merken. Alles moet precies op zijn manier. Gaat het anders? Dan verandert Mees in een ‘Terrible Two’ van formaat. Overstrekken, schreeuwen, slaan, schoppen, huilen, vastklampen. Het is een indrukwekkende voorstelling, een trukendoos van formaat, die wij vermoeid aanschouwen. VOLHOUDEN NU, denk ik. Al zou ik hem soms het liefst vijf koekjes geven en voor de televisie zetten, zodat ik even drie minuten kan bijkomen.
Pagina 2 van 4