di16012018

dinsdag 16 januari 2018

Je bent hier:Home|Gezondheid|Kinderyoga|Een snotterend knijpbeertje

Een snotterend knijpbeertje

Beoordeel dit item
(6 stemmen)

kinderyoga_tijger_knijpbeertje.jpgZaterdag na de kinderyoga opleiding in Almere ben ik blij als mijn man heeft gekookt en ik mijn tijgermannen weer zie! Ook al ben ik tijdens de kinderyoga opleiding vlak in de buurt van goede vrienden die in Amsterdam wonen. Toch rij ik na de opleiding die tot ongeveer half 5 duurt, weer linea direct a over de A1 naar huis in Twente. Om man en zoonlief nog te zien, samen te eten en Sebas daarna naar bed te kunnen brengen. Amsterdam was ooit mijn woonplaats, omdat ik voor een baan van de KLM als stewardess naar de Randstad verhuisde.

Stage lopen op een basisschool

Om meer ervaring op te doen, heb ik een school gebeld in onze plaats. Of ik kinderyoga lessen vrijwillig mag komen geven. Al snel werd ik door de directeur teruggebeld. Ja hoor, welke groepen wil je? Verrast door het aanbod zei ik: wat voor jullie handig is. En zo mag ik op de vrijdagochtend eerst groep 7 en 8 kinderyoga geven. Daarna groep 3 en 4, waarna een korte pauze volgt en het laatste uurtje groep 5 en 6. Super, ik vraag aan de leerkrachten of ik 4 weken achter elkaar de kinderyoga in hun groepen mag verzorgen. Dat mag, nu kan ik mooi ervaring op doen en kijken hoe de kinderen van verschillende leeftijden op de oefeningen reageren.

Yoga en je eigen grens aanvoelen en bepalen

Afgelopen zaterdag was ik blij om weer thuis te zijn. Merk toch wel dat zwanger zijn en daarnaast een opleiding doen extra energie kost. Tijdens de kinderyoga lessen doen we vele oefeningen, avonturen en werkvormen. Mijn lerares Helen heb ik direct ingelicht over de zwangerschap en weet waarom ik bepaalde achterover buigingen niet mee doe in de les. Yoga heeft veel te maken met je eigen grens aanvoelen. Mijn eigen yoga lerares die ook van de zwangerschap af weet, heeft mij tips gegeven en de oefeningen genoemd die ik tijdens de zwangerschap beter niet kan doen. Dat geeft mij een stuk zekerheid. Het voelt voor mij en mijn lijf erg goed om aan yoga te doen. Bij de ontspanningsoefening heb ik zeker 10 keer gegaapt van de ontspanning.

Knijpbeertje Sebas

Na het eten zaterdagavond zaten mijn man en ik lekker op de bank toen we Sebas hoorden huilen. Al snel nam ik hem mee naar beneden en bleek hij ziek te zijn. Hij had een warm oor en was erg verdrietig. Hem getroost en verschoond en tegen me aan gelegd. De volgende dag heeft hij veel geslapen en koorts gehad. Nu hangt knijpbeertje Sebas, die het liefst als hij wakker is de hele tijd om me heen hangt met een snotneus en ik snotter met hem mee. Want ook ik ben niet buiten schot gebleven. Zijn benen om me heen geklemd en zijn armen om mijn nek. Twee dagen zijn we binnengebleven en toen we gisteren boodschappen deden, hebben we gelijk een net grote perssinaasappelen in de kar gehesen. Die persen we uit en drinken we op. Tussen het neus snuiten door, terwijl knijpbeertje Sebas tegen me aan klemt. Tijger Sebas en het bos zullen nog heel even moeten wachten. De tijger is even in een snotterend knijpbeertje veranderd.

Het snotterend knijpbeertje vermomd als tijger

Het tijgerpak wat besteld is via internet past. Op zondag, een week nadat Sebas ziek is geworden, gaan we het bos in. Het zonnetje laat zich niet zien. Al snel zijn we op de plek, want we kunnen dichtbij parkeren. Met camera, yogamat en enthousiaste papa Tijger, mama Draak en een nog enigszins snotterende Sebas. Sebas laat zich gedwee in het tijgerpak hijsen. Ik kan het pak zo over zijn kleren en winterjas aantrekken. Een mooie plek in het bos gevonden voor de yogamat, maar tijger Sebas is nog steeds een knijpbeertje. Geen wilde sprongen op de yogamat, spectaculaire tijgerhoudingen en op de achtergrond een stralende zon, maar een snotterend lief zoontje die zeker niet gaat poseren. Ach ja, wat de ouders willen, is even helemaal niet belangrijk. Papa schiet nog wel een schattig plaatje van Sebas met blauwe gebreide sjaal van oma om en warme muts op. Zo heeft hij zijn eigen identiteit nog enigszins kunnen behouden. We hopen aanstaande zondag op wat beter weer, zodat de tijger uit Sebas kan komen en zwangere mama nog een lenige houding kan produceren op de yogamat in het bos.

Kinderyoga tip

DE BIZON:yogakaart_bizon1.jpg

–    Je zit rechtop met opgetrokken benen
–    Je voetzolen plat op de grond
–    Kruis je armen over elkaar
–    Duw met je handen tegen de binnenkant van je bovenarmen.
–    Trappel met je hakken heel snel achter elkaar op de grond.
–    Neem even pauze, adem en trappel nog een keer

In mijn stageles heb ik aan de kinderen gevraagd die bizon deden om samen te stoppen en weer te beginnen.
(kan ook in een wave bijvoorbeeld, variatie genoeg)
Bij yoga is het erg belangrijk uw eigen grens aan te voelen. Blijf niet langer in een houding dan prettig voelt. Forceer niet, maar geniet.

***

Geschreven door Karin de Boer (Tijger en Draakjes Kinderyoga), moeder van Sebastiaan, bijna 2 jaar.

Helen Purperhart is de lerares van de kinderyogaopleiding die Karin volgt en heeft toestemming gegeven om de Kinderyogakaarten, die zij heeft ontworpen te gebruiken voor deze serie artikelen (zie www.kinderyoga.nl).

Lees hier meer kinderyogatips van Karin de Boer

Lees hier meer over overgewicht bij kinderen

Lees hier meer over een gezond kindergebit

Lees hier meer over belastingtips voor werkende ouders.